Βενετία

Σεπτεμβρίου 23, 2011 Σχολιάστε Go to comments

Είναι ηθική μια απομάκρυνση χωρίς
προειδοποίηση; Σκέψου,
πώς αγωνίζεται να βρει τη λέξη τέλος
όποιος
δεν πιστεύει σ’ αυτό.

Κιβώτια στοιβαγμένα με βιβλία
ζωής στο πάτωμα,
το φως έρχεται φεύγει
σ’ άδεια δωμάτια –
δεν ξέρεις σε ποιο σπίτι να τα πας.

Μα πριν αρχίσεις
να ζητάς συγγνώμη από τους άλλους,
συγχώρησε πρώτα εσύ τον εαυτό σου.
Να λοιπόν, γιατί επιστρέφεις
σ’ αυτή την πόλη: κύματα μετάνοιας
σηκώνουν στις πλατείες το νερό,
τα πρόσωπα αργά ανεβαίνουν
από το βυθό, τα χείλη τους
αγγίζουν την επιφάνεια από κάτω.
Ένα πράσινο κρύσταλλο τα χωρίζει από σένα,
– το παρελθόν απ’ το αβέβαιο μέλλον –
μια απόσταση ψυχρή αλλά τόσο
διδακτική.

Advertisements
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: