Ζωή θανάτου

Σεπτεμβρίου 12, 2011 Σχολιάστε Go to comments

Είναι
ο πατέρας μου
ο τελευταίος σ’ αυτή τη ζωή.
Με περιμένει.
Όλα δεν έχουν το ίδιο βάρος
γι’ αυτό κοιτάω
μήπως φανεί
το νόημα να σταματήσω.

Όμως δεν έχει.

Με παραλλάσσει η σκέψη σε ομιλία
έρημη σάλα
μέσα μου ο νεκρός
κι οι λέξεις που είμαι, καθισμένες
κλαίμε το πρόσωπο του.

Advertisements
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: