Το άδειο σπίτι

Σεπτεμβρίου 9, 2011 Σχολιάστε Go to comments

Μνήμη Ντίνου και Ελένης

Αυτός που τους χτύπησε την πόρτα
δεν ήταν ένας συνηθισμένος επισκέπτης
ήταν αυτός που αδειάζει τα σπίτια
από τη σκιά των ανθρώπων.
Τον βάλαν μέσα και τον κέρασαν γλυκό
ύστερα τους πήρε από το χέρι κι έφυγαν.

Κι όλα τα πράγματα του σπιτιού, όλα τα έπιπλα
στη θέση τους έμειναν όπως ήταν.
Δεν είναι αλήθεια ότι αναπολούν ή λυπούνται,
δεν έχουν αισθήματα όπως φαντάζονται μερικοί,
τα πράγματα είναι πράγματα, τίποτε άλλο.
Απλά, οι πολυθρόνες δείχνουν μάταιες
χωρίς να τις βουλιάζει ανθρώπινο σώμα
το τραπέζι άχρηστο χωρίς φαγητά
ο υπολογιστής δεν ανοίγει μοναχός του
κοιτάζουν στο κενό οι φωτογραφίες
και το ψυγείο χάσκει με την πόρτα του ανοιχτή.

Τα πράγματα δέχονται τη σκόνη στο ημίφως
δεν κάνουν τίποτε να τη διώξουν
δεν ξέρουν να κάνουν τίποτε άλλο
χωρίς την πνοή των ανθρώπων τους
που έφυγαν ξαφνικά κι απροσδόκητα
δίχως ν’ αφήσουνε σημείωμα ότι επιστρέφουν.

Advertisements
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: