Μυθολογία θαλασσών


Κουφάρια καραβιών στα σωθικά της θάλασσάς μου
κανένα μυστικό κοινό παρ’ όλη την υποταγή.
Τάφος υγρός των φαντασμάτων,
βυθός απύθμενος σαν τον μαγνήτη με τραβάει κοντά του.

Σε κλίνες αυτοκρατόρων ακουμπώ
κι όλο επιμένω στους αυτόχειρες του μεσοπολέμου.

Βρυχάται η θάλασσα τάχα απειλητικά
κανείς δεν εισακούει το παράπονό της
κι ο Ποσειδώνας – μικρόψυχος θεός
την έχει διαγράψει προ πολλού από την επικράτειά του.
Aπεγνωσμένα ψάχνω να βρω
τους θρύλους για κουρσάρους και για ναυμαχίες.

Διαπλέεις στ’ ανοιχτά, βορείως των Παξών
και στον εξάντα σου έχεις τον Βέγα,
καλά στημένο το αυτί
ν’ ακούσεις την εκπυρσοκρότηση το δειλινό,
από το όπλο του εξόριστου θαλασσομάχου.

Μην ξεχάσεις το χρώμα στα πανιά,
νέους μύθους για τις θάλασσες, ορίστηκε να γράψεις.

Advertisements
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: