Αναδυόμενη


Στον Κώστα Ριζάκη
έτι εν τω στενώ των Θερμοπυλών
όπως ευφύλακτον τούτο είη.

Είναι αργά και δεν αντέχει άλλο το ελάχιστο,
– μελωμένος καρπός στο ράμφος της γκρεμοσυκιάς.
Γυπαετός ομογάλακτος ζυγιάζεται πάνω απ’ τις λυγαριές
της όχθης
και λιγοστεύει κι άλλο το έρμο μερτικό∙
όπου και να τα κρύψεις, από τα μετρημένα
τρώει ο χρόνος.

Όταν ξανάρθει η παλίρροια, πηλός που ξεγλιστράει ο ίσκιος∙
Λύκαινα ετοιμόγεννη, η θάλασσα ψάχνει για τους κρυψώνες.
Συντροφοναύτες στήνουν δόκανα στ’ αμπάρι,
αποκοιμιούνται στα στενά
– άγκυρα κεντημένη με βελόνι στων θηρευτών το μπράτσο.
Φρεσκοκομμένη ρίγανη ευώδιαζε ώς κάτω
στην ξανθή αμμουδίτσα
και ο σφαγμένος πετεινός σπάζει στα δυο τον άνεμο,
την ώρα που η Αναδυόμενη
εγέμιζε με αίμα τις υδρίες,
σε μια ψιλή κρισάρα το κανάκευε
καθώς τα θύματά της γεννιόντανε ξανά
στον ξένο ύπνο.

Έξω απ’ τον χρόνο – ερήμην – πεπλήρωται ο κόσμος.
Καλά, λοιπόν, καλά, δεν βολεί να ξαναγίνει ουρανός
με πουλιά ταριχευμένα
στο χρώμα της σκουριάς ίπτανται μαζί
με τ’ άλλα της ζωής και πάνε
ώστε, και τα βουνά, αντί για χιόνια
την τέφραν τους ενδύονται
έτσι φέρνοντας πάντα
τα δώρα των μάγων στον ύπνο μας.

Δόξα να ’χει κι ο Δαίμονας της λήθης
Που στο χωραφάκι του θεού εφύτεψε τις καλαμιές του
Κι όταν φυσάει παλαβός νοτιάς
Θροΐζει αντηχώντας
Το γέλιο της Αναδυόμενης
Και γίνεται μεμιάς πουλί.

Αλλ’ όμως, ποιος διαφεντεύει τον καιρό
τα κάτω να ’ρθουν πάνω;

Καλά, λοιπόν, καλά, δεν βολεί να ξαναφύγει
ο Ερχόμενος μαζί με τα στρουθία του,
κι ας ξημέρωνε τότε στη φωνή σου όταν έλεγες:
Φτερά θα βγάλει ο λωτός.

Σοφή μητέρα της λήθης κάθε καινούργια ανάσταση,
το έξω μέρος του θανάτου μετανάστεψε
και ταξιδεύει με κρυστάλλινη πυξίδα∙
Δες όμως! Γυάλινο και το μάτι του νόστου
κι αυτό μ’ ένα καλειδοσκόπιο κοιτάζει την αστροφεγγιά
που πέρασε, αφού μόνον
δια του αινίγματος πολλαπλασιάζεται η αλήθεια
κι έξω απ’ τον χρόνο – ερήμην – πεπλήρωται ο κόσμος.

Κι όπως μες στην σαγήνη θρυλικών ερώτων
μένει ακυβέρνητος – για λίγο μόνο – πάνω στα κύματα
ο ρυθμός του κόσμου
αδειάζει τη σαβούρα του – κασόνια βερεσέδια –
απ’ τα γεμάτα αμπάρια του ο καιρός
κι αφήνει μόνο λίγα ψίχουλα για τα πουλιά.

Είναι αργά κι αδημονεί η φύση,
με την παλιά μου φυσαρμόνικα στην τσέπη
κι ένα τεφτέρι μουσκεμένο σα σωσμένο από ναυάγιο,
ας δραπετέψει κι η καρδιά στον φεγγερό λωτό της
ας βρει κι ο χρόνος τις κλεψύδρες του
μαγεύοντας τα έπη του παρόντος.

Πάψε, πάψε, θα μας ακούσει τ’ όνειρο
και θα τυφλώσει τα νερά,
κι ενώ αυτό τυφλόμυγα θα παίζει με εικόνες,
το φως το πραγματικό φυλάει τη δύναμή του
γι’ αύριο,
θα ’ρθεί ξανά με όνομα μελλούμενο ο καιρός,
έτσι ώστε,
καθόλου να μην φανεί πως
κεκαθαρμένος μνήμης τεχνουργείται ο θάνατος.

Και το να στοιχειώσεις τα ερχόμενα εφικτόν,
φτάνει να σιγοντάρει ο κάτω ύπνος με κελαηδισμούς
τον ύπνο τον απάνω,
τυφλά σοκκάκια για το ίδιο σύνορο,
μα, ώσπου να βγεις στην δημοσιά,
οι μέρες στίχοι ας γενούν
φερμένοι απ’ τον ίδιο άνεμο σε τούτον ’δω τον κόσμο.

Κρύβω και ξανακρύβω το θαύμα μες στο σύννεφο,
μήπως και καλοπιάσω τους νεκρούς
μισό το θαύμα στ’ όνειρο, μισό στη σιωπή σου.
Σσς… αμίλητο, αμίλητο και το νερό
σ’ ένα πηγάδι γυάλινο στη μέση του πελάγους∙
πάψε, πάψε, θα μας ακούσει τ’ όνειρο
και θα λιγοστέψει το τίποτα.
Κουράγιο, λοιπόν, δεν βλέπεις;

Τι θησαυρός αφίλιωτος για να δαπανηθεί στα μάτια,
όταν κι εμείς ακριβοθώρητοι.
Κι εξ άλλου, μόνον
δια της αληθείας πολλαπλασιάζεται το αίνιγμα,
θέλει ας χαθεί το όνειρο, κι αν θέλει ας φτιάξει
την δικιά του κιβωτό∙
μήπως και νοιάζεται η αλήθεια
για να νοιαστεί κι εκείνη
η Αναδυόμενη
με τον στρεβλό ζυγό και τον πελώριο κόχυλα
ποια τα δεινά που εγέννησε
και ποια αυτά που επήρε.

Πάλι μπατάρει – όλο ρωγμές∙
η κιβωτός σου στα νερά∙
να την ματίσεις μ’ όνειρο
κι ύστερα να μετρήσεις τους απόντες,
είναι αργά κι αδημονεί η φύση,
– μπορεί να ’ταν ψεύτικη κι η θάλασσα,
μπορεί κι ο νους σου μαγεμένος.

Advertisements
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: