Το δαχτυλίδι

Δεκέμβριος 22, 2009 Σχολιάστε Go to comments

Πάνω στη φλόγα του δαχτυλιδιού
ψήνω τον πρωινό καφέ.
Με τις αναθυμιάσεις του δαχτυλιδιού
ζαλίζομαι και πέφτω.
Κάθε πρωί η ίδια δυσκολία προσαρμογής
ο ίδιος
αόρατος
παράμεσος
ακούγεται σαν κλαίουσα ιτιά.

Δαχτυλιδάκι δυνατό
τώρα που φεύγω
κοιμήσου,
ξεκουράσου.

Advertisements
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: