Αρχική > 132, Δημήτρης Κόκορης, Τεύχος > Η αμφισημία λέξεων και ήχων ως αιχμή της ποιητικής δραστικότητας: δύο «σχολικά» ποιηματα της Κικής Δημουλά

Η αμφισημία λέξεων και ήχων ως αιχμή της ποιητικής δραστικότητας: δύο «σχολικά» ποιηματα της Κικής Δημουλά

Δεκέμβριος 11, 2009 Σχολιάστε Go to comments

Τα ποιήματα της Κικής Δημουλά εκκινούν από την οικεία καθημερινή στιγμή, συχνά απαθανατίζοντάς την με όρους προσωπικής φωτογράφισης. Κάθε ποίημα θεμελιώνεται στη δημιουργική προσθετική ικανότητα της Δημουλά («πολλαπλασιαστική ευαισθησία») και εμπλουτίζεται με λεπτές εσωτερικές αποχρώσεις που διαφορίζονται από την κοινότοπη έκφραση συναισθηματικής πλησμονής («λυρική αφαίρεση»). Η αναγνωρίσιμη εκκίνηση της ποιητικής έμπνευσης εστιάζεται στο οικείο και καθημερινό, όμως σε όλες σχεδόν τις καταθέσεις της ποιήτριας τα βαθύτερα και ουσιαστικά θέματα, δεν είναι άλλα από τα διαχρονικά και κατεξοχήν ποιητικά διακυβεύματα: ο έρωτας, ο χρόνος και ο θάνατος. Ωστόσο, η υπαρξιακή στόφα του έργου της Δημουλά δεν πρέπει να μας εμποδίσει να αισθανθούμε τους κοινωνικοπολιτικούς υποτονισμούς, που αναδίνονται σαν υπόγεια αύρα από τους στίχους της ως βίωμα του μεταπολεμικού καλλιτέχνη και ανθρώπου, από τον οποίο το αντιφατικό, ρευστό και πολυσύνθετο κοινωνικοπολιτικό τοπίο του Μεταπολέμου στέρησε κάθε κατεστημένη βεβαιότητα.

[…]

Advertisements
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: