Αντί ναυαγίου
Α.
Η γιορτή ως σημαία ανέμιζε
στην παραλία της ιστορικής νήσου
χρόνια πολλά έλεγαν
Ανάγνωση του υπολοίπου…
Α.
Η γιορτή ως σημαία ανέμιζε
στην παραλία της ιστορικής νήσου
χρόνια πολλά έλεγαν
Ανάγνωση του υπολοίπου…
Στο προηγούμενο τεύχος μας «μνημονεύσαμε» Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, με την ευχή να ενισχυθεί τουλάχιστον το αναγνωστικό και φιλολογικό ενδιαφέρον για τον «άγιο των ελληνικών γραμμάτων», με αφορμή τα 100 χρόνια από τον θάνατό του (1851-1911).
Όταν βράδιασε η δεύτερη μέρα, είπε,
κοιμήθηκα στο ύπαιθρο∙ μπροστά μου σκιες κοιμισμένες,
σκέφτηκα πως θα κρυώνανε μα δεν μπορούσαν να το πουν–
Ανάγνωση του υπολοίπου…
Εκείνο που κάνει δυνατό το κουρασμένο
ευθεία χωρίς σπασίματα
βγαίνει μέσ’ απ’ το στρόφισμα της καρδιάς
Ανάγνωση του υπολοίπου…
Διότι πάλι δεν θα ’μαι
στις λεύκες το άφθαρτο ασήμι,
χυμένη γύρη στο λεπτό δάκρυ της μέρας.
Ανάγνωση του υπολοίπου…
Από άνθη τεφρά να φυτευτεί
των λέξεων λάμψη στο πιο ωραίο
Ανάγνωση του υπολοίπου…
Ο ναός ήταν απ’ αυτούς
που δεν έχουνε θεό.
Ανάγνωση του υπολοίπου…
Του Στέφανου (Σάκη) και της Έλλης
«Σαν όμως οι κωμικοί τους ρόλους τους τελειώσουν
ξανάρχεται το αληθινό τους πρόσωπο∙ το προσωπείο πέφτει»
Πετρώνιος, Σατυρικόν
Είναι
ο πατέρας μου
ο τελευταίος σ’ αυτή τη ζωή.
Ανάγνωση του υπολοίπου…