Ο Γιώργος Σεφέρης ήταν ο πρώτος ποιητής που περιέγραψε την αληθινή Ελλάδα σ’ ένα ποίημα όπως το Μυθιστόρημα, αυτήν τη χώρα που ζούσαμε καθημερινά και φαντασιακά χωρίς ιδεαλισμό, επιγραμματικά, με πλάγιες αναφορές, με μια πικρή γεύση στο στόμα και μ’ ένα αίσθημα στειρότητας αλλά και με εφιαλτικά οράματα, που αναδύονται απ’ τον μύθο και την ιστορία που μας στοιχειώνει. Η μιζέρια η σημερινή απέναντι στο μεγαλείο του παρελθόντος, καπηλευμένο από μια κούφια ρητορεία, τώρα ένα νεκρό γράμμα, άρρηκτα συνδεδεμένο με την ανία, την έκσταση, το αδιέξοδο, τον πλούτο, τη φτώχεια, τη στενομυαλιά και την απουσία όλων αυτών που κάνουν τη ζωή μυστηριώδη και άξια να βιωθεί, στριμωγμένα σ’ ένα και μόνο όνειρο, τη φυγή και οδυνηρή επιστροφή σ’ έναν τόπο που μας έπνιγε, που μας διώχνει και μας κρατάει δέσμιους συναισθηματικά και πνευματικά με την τόσο μεγάλη του αρχαιότητα: Ανάγνωση του υπολοίπου…
Τώρα λοιπόν, φιλόδοξος διακινητής της προσδοκίας,
από μνήμης πλαστουργώ μιαν οικουμένη ∙
η πρώτη ύλη απ’ τα δικά σου μεταλλεία,
από υπερπόντιες κτήσεις και υπερώα τ’ ουρανού.
Ανάγνωση του υπολοίπου…
Πλήθος ξενίζεις σήμερα και το υπηρετείς
ημέρα προσδόκιμης αγάπης.
Ο άμβωνας περίοπτος ‒ οι διαπιστευμένοι όλοι σε τροχιά,
μα τρέμω τις αχαλίνωτες ματιές των αυτοχθόνων
τα βλέμματα αυτά που με φοβίζανε παιδί
σε κάθε έκφανση σε κάθε πρόβα ευτυχίας.
Ανάγνωση του υπολοίπου…
Διχόνοια στη φύση σπέρνει απόψε ο θόλος τ’ ουρανού,
οι πρώτες ώρες μας λιμνάζουν στην αμηχανία.
Η πρόβα του εμβατηρίου πάνω στο λιθόστρωτο ηχεί
κι αυτό το πλήθος των γνωστών
‒ πανστρατιά για ένα θαύμα που όπου νάναι θ’ ακουστεί,
πώς καιροφυλακτεί να πάρει κάτι απ’ τη χαρά σου !
Ανάγνωση του υπολοίπου…
Εσείς με ξεριζώνετε
Μα εγώ φυτρώνω πάλι.
Θνητός κι αθάνατος μαζί
Στης Γης το ανθογυάλι.
Πίσω σου κρύφτηκα
όχι από σένα
απ’ όλους που δεν πίστεψαν
ούτε εσένα
ούτε εμένα.
Ανάγνωση του υπολοίπου…
Τελικά βρήκα το λάθος.
Μπορεί να φαίνεται μικρό
όμως δεν είναι.
Ανάγνωση του υπολοίπου…
Η οικογένεια
Γεννήθηκα στις 29 Ιουλίου 1947, ώρα 12 μεσημβρινή, στην οδό των Αγίων Πατέρων, από γονείς φτωχούς. Πατέρας μου ήταν ο Γιώργος Αλαμάνος (1913-1976) και μητέρα μου η Αικατερίνη (1915-1993), το γένος Σάββα. Ο πατέρας μου είχε μαθητεύσει για ένα χρονικό διάστημα κοντά στο ζωγράφο Άγγελο Πιζάνη, αλλά οι δυσκολίες της οικογένειας και της εποχής δεν του επέτρεψαν να εμφανιστεί ως ζωγράφος, και γι’ αυτό εργάστηκε ως ελαιοχρωματιστής. Την αγάπη του για την τέχνη τη διοχέτευσε σε μένα, που πρώιμα είχα εκδηλώσει το εικαστικό ενδιαφέρον μου. Η μητέρα μου καταγόταν από την αριστοκρατική οικογένεια των Ρίζων. Ανάγνωση του υπολοίπου…
λέξεις που έρχονται σε όνειρο
η μνήμη μιας πατρίδας
Ανάγνωση του υπολοίπου…
