Α.
Η γιορτή ως σημαία ανέμιζε
στην παραλία της ιστορικής νήσου
χρόνια πολλά έλεγαν
Ανάγνωση του υπολοίπου…
Στο προηγούμενο τεύχος μας «μνημονεύσαμε» Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, με την ευχή να ενισχυθεί τουλάχιστον το αναγνωστικό και φιλολογικό ενδιαφέρον για τον «άγιο των ελληνικών γραμμάτων», με αφορμή τα 100 χρόνια από τον θάνατό του (1851-1911).
Όταν βράδιασε η δεύτερη μέρα, είπε,
κοιμήθηκα στο ύπαιθρο∙ μπροστά μου σκιες κοιμισμένες,
σκέφτηκα πως θα κρυώνανε μα δεν μπορούσαν να το πουν–
Ανάγνωση του υπολοίπου…
Εκείνο που κάνει δυνατό το κουρασμένο
ευθεία χωρίς σπασίματα
βγαίνει μέσ’ απ’ το στρόφισμα της καρδιάς
Ανάγνωση του υπολοίπου…
Διότι πάλι δεν θα ’μαι
στις λεύκες το άφθαρτο ασήμι,
χυμένη γύρη στο λεπτό δάκρυ της μέρας.
Ανάγνωση του υπολοίπου…
Η κόμη τους κλωνές του φθινοπώρου.
Κι εσύ απορείς ακόμη πώς θα γίνει
να οικονομούνται οι κλονσιμοί του αχώρου
Ανάγνωση του υπολοίπου…
Στον Ηλία Μπαζίνα
Σαπούνια ραπτομηχανές βυκάνες
κινούν δροσιές και μόσχους στ’ αλωνάκι
Ανάγνωση του υπολοίπου…
Επάνω απ’ της Αβύσσου τ’ άγρια σκότη
ΡΩΜΟΣ ΦΙΛΥΡΑΣ
Φουγάρα λήθης σκόρπισαν τις κάπνες
στους κάμπους τ’ ουρανού που ’χε ροδίσει
Ανάγνωση του υπολοίπου…
Καπνός σοφιστευμένος τής κινεί το στόμα –
στοιχειωδών σωματιδίων αποχρώσεις·
σκαρλάτο των νυχιών το κόκκινο (δύο στρώσεις
γαρύφαλλο και ρόδι) τη χορταίνει χρώμα.
Λεπτές ματιές φεγγοβολούν κάτω απ’ το γείσο
του μαύρου πίλου μ’ όσα απ’ τ’ άκρατα μελάνια
ανάβουν σ’ όλα ακρίτως στεναγμούς τ’ αλάνια.
Αλώμενος κι εγώ ποθώ να την ξεντύσω.
Ανάγνωση του υπολοίπου…
Δικανικό τουφέκι τούφες βγάνει
ευγενικές και εν γένει προσεικάζει
πως ό,τι είν’ άστρο και όμορφο μορφάζει
Ανάγνωση του υπολοίπου…
